Anda tahu jam yang sunyi dan hampir ajaib itu sejurus selepas matahari terbenam? Langit adalah nila yang dalam, dan dunia terasa seperti menahan nafasnya. Saya berjalan pulang melalui kawasan kejiranan saya pada masa yang tepat malam tadi, dan akhirnya saya mendapatnya. Saya akhirnya faham apa sebenarnya semua kekecohan "bandar pintar" ini.

Ia bermula dengan cahaya di atas saya. Saya tidak pernah memberi banyak perhatian kepada lampu jalan lama kami—ia hanyalah bola oren kusam yang bersenandung sepanjang malam, melemparkan bayang-bayang panjang dan pelik. Tetapi yang baharu ini... ia berbeza. Apabila saya menghampiri, ia seolah-olah merasakan kehadiran saya, tumbuh daripada cahaya lembut yang menjimatkan tenaga kepada kolam cahaya putih yang jernih dan terang yang menerangi kaki lima dengan sempurna. Ia tidak menggelegarkan; ia adalah... Bijaksana. Rasanya seperti bandar itu berkata, "Saya nampak awak. Saya mempunyai awak."

Saya berhenti seketika di bawah cahayanya, benar-benar kagum. Dan ketika itulah saya mula menyedari perkara lain. Terdapat lampu penunjuk hijau yang halus di pangkal tiang. Papan tanda kecil dan bijak menyatakan ia adalah sebahagian daripada inisiatif "Koridor Pintar" baharu bandar itu.

Jadi, saya melakukan apa yang akan dilakukan oleh mana-mana orang yang ingin tahu—saya mencarinya di sana pada telefon saya. Dan rakan-rakan saya, lubang arnab itu dalam.

Ini bukan sekadar lampu. Tiang yang saya sandarkan adalah keajaiban pelbagai tugas. Lampu hijau itu? Ini bermakna penderia kualiti udara aktif, secara senyap-senyap mensampelkan udara malam. Terdapat kotak padat dan kalis cuaca yang menempatkan penderia pemantauan bunyi, membantu bandar memetakan pencemaran bunyi. Saya juga melihat port pengecasan awam untuk telefon atau e-skuter, terselit kemas di pangkalan.

Keajaiban sebenar, walaupun, ada dalam rangkaian. Lampu ini bercakap antara satu sama lain. Jika lampu satu blok jauhnya mengesan kemalangan kereta, ia boleh memberi isyarat serta-merta kepada jirannya untuk mencerahkan secara maksimum, mewujudkan laluan untuk perkhidmatan kecemasan. Mereka boleh membimbing responden pertama dengan corak cahaya berdenyut. Mereka juga boleh mengesan pejalan kaki yang sesat di jalan yang gelap jauh sebelum pemandu, dan melaraskan pencahayaan untuk memberi amaran kepada kedua-dua pejalan kaki dan kereta.

Ia adalah simfoni data dan cahaya, semuanya berfungsi di latar belakang. Ia bukan tentang mewujudkan negara pengawasan; ia mengenai mencipta yang responsif. Ia mengenai kecekapan—mengurangkan pencemaran cahaya dan sisa tenaga secara drastik dengan hanya menggunakan kuasa penuh apabila dan di mana ia diperlukan. Ia mengenai keselamatan, bukan sahaja daripada jenayah, tetapi daripada lalu lintas, daripada bahaya alam sekitar, daripada pengasingan.

Saya berdiri di sana selama sepuluh minit yang baik, hanya memerhatikan cahaya bernafas—meredup apabila jalan kosong, kemudian cerah apabila penunggang basikal berlalu. Ia terasa hidup. Rasanya seperti infrastruktur bandar kami bangun, menjadi sedar.

Kita sering membayangkan masa depan sebagai sesuatu yang mencolok—kereta terbang dan hologram. Tetapi malam tadi, saya melihat bahawa masa depan sudah ada di sini. Ia lebih senyap, lebih pintar dan lebih anggun daripada yang pernah saya bayangkan. Ia berada dalam lampu jalan sederhana yang mengawasi anda, menyesuaikan diri dengan anda, dan bekerja tanpa jemu untuk menjadikan sudut dunia anda sedikit lebih selamat, sedikit lebih bersih dan lebih pintar.

Dan saya, untuk satu, berada di sini untuk itu. Apakah infrastruktur "pintar" paling menarik yang pernah anda lihat di bandar anda?